بانگ هندوکش

افشای متن توافقنامه امنیتی آمریکا با افغانستان(1)

هیات مذاکره کننده به سرپرستی اکلیل حکیمی سفیر افغانستان در آمریکا پس 68 ساعت جلسه با آمریکایی ها نتیجه این جلسات را به رییس جمهور کشور فرستادند.
در این گزارش آمده است که آمریکایی ها هیچ نوع تعهدی را نسبت به افغانستان نپذیرفته اند.

این درحالی است که مسوولان برگزاری لوی جرگه اعلام کرده اند تا زمان برگزاری لوی جرگه مشورتی، متن توافقنامه امنیتی میان آمریکا و افغانستان افشا نخواهد شد، این متن در اختیار ما قرار گرفته و بند هایی از آن را در هفت قسمت در معرض دید هموطنان قرار می دهیم !

صفحه 2- پاراگراف اول از مقدمه (عین متن):
( با اراده به تداوم تقویت همکاری های نزدیک در عرصه تدابیر دفاعی و امنیتی جهت تقویت امنیت و ثبات در افغانستان، سهم گیری در تأمین صلح و ثبات منطقوی و جهانی، مبارزه علیه القاعده و گروه های وابسته به آن و ارتقای توانایی های افغانستان برای دفع تهدیدات علیه حاکمیت ملی، امنیت و تمامیت ارضی آن و با تذکر اینکه ایالات متحده در جستجوی ایجاد تأسیسات نظامی دایمی در افغانستان نبوده و در پی حضوری نیست که تهدیدی را متوجه همسایگان افغانستان بسازد و متعهد است که از قلمرو و تأسیسات افغانستان منحیث نقطه آغاز برای حملات علیه کشورهای دیگر، استفاده نمی نماید. )

نکات مهم در ملاحظات مذکور، می تواند نحوه کلی گویی و شعارگونه این متن باشد که در سال 91 در جرگه مشورتی قبلی نیز بدان اشاره شده و هیچکدام از توافقات آن به مرحله اجرا نزدیک نشد و آمریکایی ها همچون گذشته از تمامی تعهداتی که در آن توافقنامه آمده بود، سر باز زدند. اما افغانستان در این میان به تمامی تعهداتش عمل نموده به هیچکدام از اختیارات آمریکا در افغانستان اعتراض جدی نکرد.

در متن، به حضور غیر دایمی امریکا در افغانستان اشاره شده که حضور غیر دایمی می تواند چند صد ساله هم باشد. بنابراین طرف امریکایی در این بند، با ظرافت از طرح برنامه دراز مدت خود طفره رفته و عملاً انتهای حضور خود را به تفسیر خود از تهدیدات مختلف موکول کرده است.

آمریکایی ها می توانند مانند گذشته نا به نا امنی ها دامن زده و بهانه حضور خود در افغانستان را فراهم کنند همچنان که قبلا این کار را کردند.

موضوع دیگری که در متن فوق آمده، تعهد آمریکا بر عدم مداخله در کشور های همسایه است که با ظرافت خاصی به تمامی منافع ملی و همسایه داری ما لطمه می زند.

امریکا به ظاهر متعهد شده که از افغانستان به عنوان نقطه آغاز حملات علیه سایر کشورها استفاده ننماید. این بدان معنا است که آغاز حمله می تواند به عنوان مثال از عرشه یک ناو جنگی امریکا صورت گرفته و سپس از پایگاه های این کشور در افغانستان برای ادامه حملات استفاده شود.

در حالیکه باید بطور قطعی عنوان می شد که هرگز و در هیچ مطقعی و در هر شرایطی، هیچ فرد خارجی حق نداشته باشد که از خاک افغانستان جهت تعرض به همسایه های ما استفاده کند.

بر همه مشخص است که روزی این غربی ها افغانستان را ترک می کنند و باز ما می مانیم و همین همسایه ها ، پس باید از حالا جانب احتیاط را در همه قرارداد ها و پیمان ها رعایت کنیم.
 

 

افشای متن توافقنامه امنیتی آمریکا با افغانستان(2)

فضای مخابراتی افغانستان و سیکنال های موجی در اختیار نظامیان خارجی قرار دارد. درست از زمانی که آمریکایی ها به کشور ما با ایجاد و ظهور طالبان و دستورات سختگیرانه شان حمله کردند، تمامی زیربناهای مخابراتی را یا بوسیله طالبان و یا خودشان نابود ساخته و حتی نقشه های عملیاتی امواج رادیویی آینده کشور را نیز از بین بردند.

در این میان آنها به دلخواه خودشان از ابتدا نقشه مخابراتی را تعریف و امواج قوی رادیویی را برای خودشان ترسیم کردند.
بر اساس گزارش های مستند، وزارت مخابرات بدون هماهنگی با آمریکایی ها اجازه استفاده از هیچ فرکانسی را نداشته امواج رادیویی خود را با اجازه و هدایت مستقیم آمریکایی ها تنظیم می نمود.

این روال تا مدتی ادامه داشت تا اینکه شرکت مخابراتی افغان بی سیم تشکیل گردید و با هماهنگی و نظارت کامل آمریکایی ها اغاز بکار کرد.
این اولین شرکت خصوصی بود که پس از واگذاری چند خط فرکانسی محدود رادیویی دولتی، کار خود را شروع کرد. سپس شرکت های دیگری ایجاد و با پرداخت هزینه های سنگین به خارجی ها توانستند سیستم مخابراتی افغانستان را ارتقاء بخشیده و قسمتی از فرکانس های رادیویی را در اختیار بگیرند.

با وجود حضور و رشد شرکت های خصوصی در این زمینه، هرگز خارجی ها حاضر نشدند تا کتنرول و نظارت بر فرکانس های موجود در فضای افغانستان را به وزارت مخابرات کشور واگذار کنند. بهانه آنها امنیت در فضای رادیویی کشور بود و با همین بهانه تمامی مکالمات و اطلاعاتی که از طریق امواج رد و بدل می شد را تحت کنترول خود داشته و دارند.

آمریکایی ها به این بسنده نکرده این نظارت و کنترول مستقیم را تحت پوشش پیمان امنیتی با افغانستان می خواهند رسمی ساخته و از دولت قانونی افغانستان تعهد بگیرند که هیچ اعتراضی در این قسمت نداشته و مجبور باشد در تمامی زمینه های مخابراتی و رادیویی با اجازه آنها عمل کرده و بگذارد در کشوری که ادعای استقلال دارد، فضای رادیویی اش تحت نظارت و کنترول آمریکایی ها باشد و آنها قادر باشند بدون هیچ هماهنگی با دولت افغانستان، قوی ترین فرکانس های رادیویی را بخود اختصاص بدهند و بدین وسیله تمامی فضای مخابراتی افغانستان را در اختیار خود داشته باشند.
به عین متن پیمان در این زمینه دقت فرمایید :

صفحه 17 و 18- بند 2 از ماده چهاردهم (مصارف آب و برق و مواصلات):
( افغانستان می پذیرد که نیروهای ایالات متحده باید از امواج رادیویی استفاده نمایند. جانب افغانستان باید امواج متعلقه خویش را به اساس مقررات مربوطه افغانستان اختصاص دهد. ایالات متحده باید در فعالیت سیستم های مخابراتی خویش (طوریکه مخابرات در قانون 1992 انجمن بین المللی مخابرات تعریف گردیده است) به شمول استفاده از وسایل و خدماتی که مستلزم توانایی کامل برای انجام فعالیت های مخابراتی بوده، استفاده از امواج رادیویی که به این منظور از طرف مقامات افغانستان ارائه شده، اجازه داده شود.
امواج رادیویی باید برای ایالات متحده رایگان باشد. )

روشن نیست که چرا باید طرف امریکایی از حقی فراتر از حقوق دولت و شهروندان افغانستان در زمینه نشرات رادیویی برخوردار باشد؟

درکنار این مساله، ابهام موجود در متن و بهم ریختگی عمدی که از نظر حقوقی راه گریز را برای آمریکایی ها باز کرده است.

در ادامه افشای بندهای قابل تأمل و قابل تأسف توافقنامه ننگین امنیتی کابل واشنگتن که تأثیرات درازمدت چند دهه ای بر روابط نامتعادل و نامتوازن افغانستان در منطقه و بلوک های شرق وغرب برجا خواهد گذاشت اینک می رسیم به جنجالی ترین ماده این پیش نویس که احتمالا در مجلس مشورتی و مصلحتی بزرگان مشروعیت می یابد.

 

برپایی جرگه های مشورتی متوالی که با تغییر بزرگان صورت می گیرد چه توجیهی می تواند داشته باشد جز اینکه برخی خواص و ذی نفعان که گزینش و گلچین می گردند همسو با جهت دهی و برنامه های ارگ ریاست جمهوری مهر تأیید بر مصونیت قضایی می زنند، درحالیکه سربازان ناتو هم اینک نیز قوانین و عرف جامعه را بارها زیرپا نهاده اند.

 

پافشاری امریکا در مصونیت قضایی سربازانش با ادعای مغایرت قوانین کشورهای میزبان با واشنگتن در تمامی کشورهایی که ابر قدرت غرب پایگاه نظامی دارد اعمال شده است. بنابراین هیچگونه ملاحظه یا عقب نشینی در این خصوص صورت نخواهد گرفت و این حکومت افغانستان است که در بدل امتیازات شخصی و کوتاه مدت، منافع ملی و آینده مردم ملکی را در اختیار کاخ سفید قرار می دهد.

 

صفحه 18- ماده پانزدهم (وضعیت پرسونل):

( 1. افغانستان مشخصاً اهمیت کنترول انضباطی بر منسوبین و پرسونل ملکی نیرو های نظامی ایالات متحده را از جانب مقامات این نیروها، میپذیرد. به همین منظور، افغانستان با استفاده از حق حاکمیت، حیطه صلاحیت قضائی خویش را در قبال منسوبین قوت ها و پرسونل ملکی ایالات متحده، رفع نموده و موافقت مینماید که ایالت متحده حق اختصاصی استفاده از حیطه صلاحیت قضائی را در قبال همچو افرادی که تخطی های جرمی و مدنی را که ممکن در قلمرو افغانستان مرتکب شده باشند، داشته و به ایالات متحده اجازه دایر نمودن محاکم و یا اقدامات انضباطی دیگر را، در همچو قضایا، به طور مناسب، در قلمرو افغانستان میدهد.

2. منسوبین قوت ها و پرسونل ملکی از بازداشت و زندانی شدن، معاف می باشند. منسوبین قوت ها و پرسونل ملکی که توسط مقامات افغان بازداشت و زندانی شوند، در اسرع وقت به مقامات نیروهای ایالات متحده، تسلیم داده خواهند شد.

3. افغانستان و ایالات متحده موافقت می نمایند که منسوبین قوت ها و پرسونل ملکی بدون موافقت ایالات متحده، نمی توانند به حبس از جانب یکی از محاکم بین المللی، و یا به نهاد و یا دولت دیگری تسلیم و انتقال داده شوند. )

 

بندهای فوق که بدون هیچگونه دخل و تصرف از متن پیش نویس آماده شده میان حامد کرزی و جان کری منتشر شده است نمایانگر یک نظام کامل کاپیتولاسیون می باشد که هر گونه حقی را در مسایل حقوقی و قضایی در باره تخطی های طرف امریکایی از طرف افغانی سلب نموده است. این بندها از خفت بارترین بندهای موافقت نامه می باشد که حتی بسیاری از رژیم های کاملاً وابسته به امریکا نیز حاضر به پذیرش آن نشده اند.

 

در واقع رژه سربازان امریکایی بر خاک افغانستان همراه با تمامی تسهیلات و حقوق اجتماعی و سیاسی و عاری از پیگرد قانونی کشور نیمه مستقل ما را کاملا اشغال شده و فاقد حاکمیت ملی معرفی می نماید. در روزهای اندک باقی مانده تا برپایی لوی جرگه مشورتی اصلی ترین هدف امریکا از حضور در منطقه جامه عمل خواهد پوشید.

-------------------

افشای متن توافقنامه امنیتی آمریکا با افغانستان(4)

از آنجایی که سیاستمداران کارکشته امریکایی در سهولت ورود و خروج سربازان و تمامی نیروهای نظامی و اداری خود در راستای مصونیت قضایی و عدم پیگرد کیفری تمامی جوانب را درنظر می گیرند و همچنین در تنظیم این مفاد و بندها با زیرکی تمام ابهام و آشفتگی را در جای خود و شفافیت و پیوستگی را نیز در جای خود رعایت نموده اند، در ادامه بندهای صفحه 18 خود به امنیت کارمندان در صفحه 19 می رسیم.

 

صفحه 19- بند 1 از ماده هفدهم (دخول و خروج):

( اعضای نیروها و کارمندان بخش ملکی شان چه به شکل گروهی و چه به شکل انفرادی، بر اساس کارت هویتی که از جانب ایالات متحده برای شان صادر گردیده است، در ساحات و تأسیسات مندرج در ضمیه (الف) داخل گردیده و خارج شده می‌توانند و یا در نقاط رسمی، سوارشدن و پیاده شدن بر اساس ضمیمه (ب) و یا در سایر ساحاتی که مورد توافق طرفین قرار گرفته است، نیاز به پاسپورت و ویزه نخواهند داشت. پرسونل مذکور از قوانین و مقررات افغانستان که برای ثبت و کنترول خارجیان نافذ است، معاف می باشند. )

 

1ـ براساس این بند، عملاً دولت افغانستان حق حاکمیت خود در سرزمین خود را منکر گردیده و هر شخصی که طرف امریکایی صلاح بداند می تواند بدون هر گونه نگرانی از بابت برخورد مقامات افغانستان، به این کشور تردد آزادانه ؛ حتی فراتر از حقوق شهروندان افغانستان؛ داشته باشد.

 

2ـ هر شهروند متخلف افغان و غیرافغان می تواند تنها با اتصال به قوای امریکایی مرتکب هر گونه خلافی شده و سپس با استفاده از امکانات سرزمینی امریکا در خاک افغانستان، تحت حمایت قوای مذکور، از کشور متواری شود بدون آنکه هیچ یک از مقامات و ارگان های افغانستان از واقعه باخبر گردند و حتی در صورت اطلاع نیز بر اساس این بند نمی توانند پیگیر بازگشت این متخلف شوند.

 

3- هنوزهم داغ مردم ولایت میدان وردک از کشتار بی رحمانه و قتل عام غیرنظامیانی که توسط ذکریا قندهاری افغانی الاصل در اختیار ناتو، تازه است. درحالی که یک سرباز عادی تحت القائات و اهداف امریکا دست به چنین جنایتی علیه هموطنان خود می زند و براحتی می گریزد نمی توان از پرسنل امریکایی با امنیت و مصونیت، انتظار احترام به حقوق بشر داشت.

 

4- مگر نه اینکه مبارزه با تروریسم، هراس افکنی، موادمخدر و حمایت از حقوق زنان تحت پرچم حقوق بشر دستاویزهای رنگارنگ نیروهای ایتلاف بین المللی برای حضور 12 ساله در افغانستان بود بنابراین چرا سربازان نجات ناتو که فرشتگان معصوم مردم ملکی برای رهایی از جنگ و ناامنی تلقی می شدند دست به کشتار غیرنظامیان، حملات شبانه، تجاوزهای گروهی در قریه ها و قاچاق موادمخدر زدند؟

 

5- ورود و خروج آزادانه کارمندان افغانستانی وابسته به پایگاه ها و تأسیسات امریکایی بدون کنترل و بدون بازخواست حکومت نه تنها زیر سوال برنده حاکمیت ملی و استقلال افغانستان می باشد که به شکاف میان ملت و دولت و جذب هراس افکنان به این شرکت ها دامن میزند یعنی هرج و مرج کشور!

 

6- موقعیت جغرافیایی و سیاسی افغانستان در منطقه که نیازمند ارتباط متعادل، متوازن و مطابق قوانین ملی و بین المللی است با کمرنگ شدن نظارت بر پرسنل و نیروهای افغانستانی در خدمت امریکا در کنار مصونیت قضایی سربازان این کشور موجب تداوم مداخلات و جاسوسی های غرب و شرق و خروج کالاها و منابع افغانستان از مرزهای باز و گمرک متزلزل کشور ما خواهد شد یعنی فاجعه قرن!

منبع: afghanpaper