فرش قرمز(بومی سازی شده توسط متخصصان توانمند داخلی)
نگاه استاد ،نگاهی سنگین
به سنگینی یک عمر حادثه و لحظات فراموش نشدنی
خیلی دوست دارم پای صحبت این تیپ افراد بشینم
کسایی که خیلی حرف برای گفتن دارن
یک لحظه تصور کنید تو سررسید زندگیشون چه روزهایی رو ثبت کردن
"امروز باهم امپراتوری بلوک شرق رو شکست دادیم
امروز فاجعه افشار اتفاق افتاد
امروز بابه رفت
امروز...
وامروز با نسل جدید دیداری داشتم ، من که خیلی بهشون امیدوارم ، درسته ظاهرشون به این حرفا نمی خوره ولی ....
بچه ها لحظه شماری میکنم برای روزی که برگردید"
فک کنم با گذاشتن این عکس عملا خودکشی کردم
میدونید چیه؟
بنظر من زندگی مث عکاسی میمونه
فرقی نمیکنه با چه دوربینو با چه کیفیتی
کافیه بهترین کادرو انتخاب کنی
فقط یک لحظه طول میکشه
واقعا دنیای ما در مقابل زندگی ابدی که در پیش داریم از لحظه فلاش دوربین هم کمتره
از دست این کاشونیای فعال!
اگه گفتید چی نوشته؟
این روزا همه چشمها منتظر یک اتفاقن
شاید یک درخشش ...
مگه گذاشتن استاد یه استکان چای بخوره!
تویتا لندکروز خودروی ایده آل دیپلمات ها
و نمایی از داخل آن
