هر چند فکر از اول خوندن به فکرم در ترم اول اومد، ولی بعد از ترم اول فهمیدم که باید در طول ترم بخونم ولی خب این فهمیدن هفت ترم در ذهن من جا خوش کرده بود و تازه پس از هفت ترم تونستم عملی کنم اینکه باید از اول ترم بخونم و برنامه ریزی صحیح داشته باشم. این اراده کجاست؟ ندارم، نخواستم، نتونستم، توانایی ذهن من بیشتر از این نبود و ...؟
زمان مثل باد رفت و متوجه این نبودم که دیگه اصلاً بر نمیگرده.خدا به من این توانایی رو بده بفهمم که دیگه زمان بر نمیگرده.
چقدر سخته دیر فهمیدن و چقدر تلخه اصلاً نفهمیدن
