حکایت دانشجوی افغانی شده حکایت خربزه و لرزش،ولی خدا وکیلی کجای این کره ی خاکی این همه مته به خشخاش درس خواندن آدم ها می گذارند که اینجا تبر به ریشه ی ما می زنند.
مثلاهمین جا
اگر کسی سال نود برق دانشگاه قم(ارواحشان فداه) قبول شود. بعد ترم اول پی نخود سیاه ،ترم دوم بشین بعدیا، ترم سوم برق؟چی؟ نداریم.
هی هم پاسکاری ات کنند این ور وآن ور، چند حالت می شود برای این آدم تصور کرد؟
1-تغییر رشته(توجه:عمران نمی گیرد،می ماند کامپیوتر ومعماری آن هم بعد از دوسال)
2-انتقالی(بدانید:در یک شهر نمی شود از یک دانشگاه به دانشگاه دیگر انتقالی گرفت از شهر خودت هم نمی توانی بروی شهر دیگر)
4-مهمانی(سقفش هفت واحده مابقیش چی؟)
5-ترک ...
حتما میگویید همان اولی ولی چرا؟
این بورهای چشم آبی دو تا ایرانی را نمی گذارند فیزیک هسته ای بخوانند آن ور دنیا می گوید نباید نژاد آدم ها برای گزینش در رشته ها مد نظر باشد(همان هایی که هسته ای بودن ایران را خطر علیه امنیت جهانی می دانند نمی گذارند دو تا ایرانی قربانی سیاست شود)بعد این وری ها...
یکی نیست بیاید بگوید شما را به حضرت معصومه دختر مردم گناه نداشت؟
