در جایی خواندم : مرحوم آیت الله شیخ جعفر شوشتری (ره) که از ذریه هابیل بود,میگفت:
بارالها! این همه زمین آسمان های بی در و پیکر ساکت و بی درک چه سود؟این همه آدم های
جورواجور همه یک جور و ناجور بیخودی چه فایده؟ که برای هدایتشان و آدم شدنشان صد و بیست
و چهار هزار پیغمبر بفرستی و همه را شکنجه کنند و بکشند و به حرف هیچ کدامشان هم گوش
ندهند و هفتاد فرستاده عزیز و گرامیت را به فاصله ی صبح کاذب تا صبح صادق به قتل رسانند و
بعد هم بروند پشت پاچال دکانشان راحت بنشینند و مشغول کثافتکاریشان؟ باز قیامت و ترازو و
بهشت و جهنم و آن همه گرفتاری ها .آخرفایده ی این همه زمین و آسمان های گله گشاد و این
همه آدم های گله گشادتر چیست؟یک زمین و آسمان مختصر, چهار تا آدم حسابی!
برگرفته از کتاب هبوط اثر دکتر شریعتی
